Παρασκευή, 30 Ιουλίου 2010

...

Είμαι πολύ καλή στα λόγια τελικά. Μα δεν ξέρω και τίποτα άλλο να κάνω. Έχω προγραμματίσει τέλεια την θεωρία  της ζωής μου. Υπερβολικά τέλεια για τα δικά μου δεδομένα. Έχω αρχές, έχω ώριμες πεποιθήσεις για κάποια θέματα, απολαμβάνω τις μικρές χαρές της ζωής.

...εμένα κοροϊδεύω. Γιατί δεν έχω ζήσει και τίποτα. Η ζωή μου ήταν τέλεια μέχρι τώρα... Τα παράπονά μου ήταν μόνο για χαζά προβλήματα. "Εμείς οι άνθρωποι τα φτιάχνουμε όλα..." μπλα μπλα μπλα. Τρίχες. Υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες δεν μπορείς να ελέγξεις τον εαυτό σου. Δεν μπορείς να σκεφτείς ότι καλό θα ήταν να μην αντιδράσεις έτσι, ότι δεν είναι και τόσο τραγικά τα πράγματα. Κάτι σε τυφλώνει. Ή μήπως τότε μόνο είσαι αληθινή, τότε είσαι ο πραγματικός σου εαυτός; Είσαι τόσο άσχημη, αν όντως ισχύει αυτό. Αν αυτή τη στιγμή είσαι όντως εσύ και τόσον καιρό ήσουν κάποια άλλη.
Σαφώς, δεν χαίρεσαι με αυτό που βλέπεις. Η εικόνα σου στον καθρέφτη είναι όντως αξιολύπητη. Ανακουφίζεσαι που δεν υπάρχει κάποιος να σε δει έτσι. Πόσο θα ντρεπόσουν... Ή η ψεύτικη εσύ θα ντρεπόταν;

Το μόνο που σου βγαίνει, όπως πάντα όταν γράφεις, είναι θεωρίες. Θεωρίες, θεωρίες, θεωρίες. Τι σημασία έχουν αν δεν μπορείς να τις κάνεις πράξη; Καμία. "Είμαι καλά!" λέει όλος σου ο οργανισμός. Μα όταν θα έρθεις σε τέτοια κατάσταση, όλα ξαφνικά θα σε ενοχλούν. Όλα θα φαίνονται απαίσια. Όλοι θα σου φταίνε, θα αναθεματίζεις την τύχη/θεό/ύπαρξη/τίποτα που δεν σου έδωσαν εκείνο ή το άλλο, που δεν σε έκαναν έτσι ή αλλιώς, που δεν έκαναν τα πράγματα να εξελιχθούν με άλλον τρόπο.

Και παράλληλα κατηγορείς τον εαυτό σου που σκέφτεται έτσι, αφού η ζωή σου είναι υπέροχη! Αφού ακούς την φωνή της τρελής γειτόνισσας να γελάει, ενώ ζει σε μια υπόγεια τρύπα και ζεσταίνεται! Αφού ξέρεις γαμώτο ότι δεν εισαι η μόνη σε αυτόν τον κόσμο, ούτε είσαι σε τραγική θέση!

Το να τα αναγνωρίζω όλα αυτά δεν σημαίνει ότι τα ξεπερνάω κιόλας. Όπως είπα, είμαι υπερβολικά καλή στα λόγια... Μα δεν ξέρω και τίποτα άλλο να κάνω. Δεν ζω τελικά. Όχι τώρα, τουλάχιστον...
Περιμένω απ' τους άλλους να μου φτιάξουν την διάθεση... Ζητάω πολλά;

Ε, ναι.

Δεν υπάρχουν σχόλια: