Παρασκευή, 2 Μαΐου 2014

Είσοδος

Γνωστή διαδρομή. Την κάνεις χωρίς να σκεφτείς καν το επόμενο βήμα. Και κλειστά να ήταν τα μάτια σου, πάλι θα έβρισκες τον δρόμο της επιστροφής. Τί σου κάνει η συνήθεια...

Και να που ξέρεις ότι αυτήν την φορά ήταν στερνή. Στερνή επιστροφή από ένα σημείο στον χάρτη της αχανούς πόλης που σε έθρεψε. Ένα σημείο που σημαίνει πράγματα (ή μήπως σήμαινε;). Ένα σημείο στον χάρτη.
Αυτήν την φορά δεν πήρες την συνηθισμένη κατηφορική οδό. Αυτήν που σε βοηθάει. Ήθελες να δοκιμάσεις τον φόβο σου ακόμη κι αν φαίνεται αστείο ή ανούσιο. Γιατί αγαπάς τα σύμβολα. Προσπάθησες να κοιτάξεις πίσω, μα δεν έβγαζες τα γράμματα από την αντανάκλαση του φωτός. Ήξερες τί έγραφε η ταμπέλα, αναμφίβολα: Έ-ξ-ο-δ-ο-ς Μα τα μάτια σου δεν έστειλαν κάποια τέτοια πληροφορία. Θα μπορούσες φυσικά να θυμάσαι λάθος, να απατάται η μνήμη σου, να μην ισχύει πλέον η αλήθεια που τότε είχες ως σταθερά.

"Προ πάντων να μην γελαστείς. Μην πεις πως ήταν ένα όνειρο, πως απατήθηκεν η ακοή σου."

Όχι, η αλήθεια ήταν εκεί μόνο που δεν είναι τώρα. Και δεν θες να κάνεις δηλώσεις μα ένα ξέρεις για τώρα:

"Δεν νιώθω τίποτα."



Καληνύχτα.

2 σχόλια:

Fleur είπε...

Πάντα δυσκολεύομαι να καταλάβα το νόημα των αναρτησεών σου.

"Δεν νιώθω τίποτα." άσχημο αυτό :/

Τα φιλιά μου και καλή συνέχεια! :)

Art. είπε...

Σε ευχαριστώ, Μαράκι, φιλιά και σε σένα. :) Για το συγκεκριμένο, θα σε βοηθήσει ίσως να καταλάβεις αν διαβάσεις και το "Έξοδος" που είχα γράψει τον Οκτώβριο. Γενικώς δεν είμαι σαφής γιατί τα κείμενά μου αποτελούν αυθόρμητη έκφραση συναισθηματικών καταστάσεων, όχι τόσο καταγραφή της ζωής μου. Αν μου αρέσει αυτό που βγαίνει, τότε το κρατάω. Το βλέπω πιο πολύ σαν εξάσκηση σε περίπτωση που γράψω κάτι για να επικοινωνήσω και με εσάς που με διαβάζετε στο μέλλον, προς το παρόν δεν έχει βγει κάτι τέτοιο.
Να είσαι καλά!