Πέμπτη, 30 Σεπτεμβρίου 2010

Nothing... Nothing at all.


Δεν έχω τίποτα να πω.
"Επιθυμώ αυτό που έχω, τίποτα άλλο."
Η ζωή μου είναι υπέροχη αυτές τις μέρες... Όσο ανεύθυνα κι αν φέρομαι, νιώθω σχεδόν πλήρης. Δεν υπάρχει κάτι παραπάνω που να θέλω... Ακόμα κι αν έχει συννεφιά, ήλιος υπάρχει. Ναι, κι εγώ νομίζω πως το έχω παραχέσει. Αλλά δεν με απασχολεί. Και ναι, δεν θα έχει περαιτέρω ανάλυση σήμερα!

To do list:
-Να μαζέψω (επιτέλους) τα πράγματά μου για την μετακόμιση
-Να αναβάλλω το αυριανό μάθημα. Δεν δούλεψα καθόλου. Και δικαιολογία έχω...
-Να βάλω πρόγραμμα
-Να αρχίσω να διαβάζω (και εξωσχολικά)
-Να δω το Higurashi no Naku Koro Ni και το Code Geass
-Να μπω msn. Μου έλειψε. :|
-Να μιλήσω με ορισμένα άτομα που έχω καιρό...
-Να βρω τι θα βάλω στην χοροεσπερίδα
-Να πάρω την πρόσκληση. :Ρ
-Να χαλαρώσω (κι άλλο)
-Να διαλέξω χρώματα για το καινούριο μου δωμάτιο
-Να δω κανένα όνειρο της προκοπής!
-Να ζήσω το όνειρο


Πολύ κλισέ αυτό το τελευταίο. :3

Άντε, ήθελα μια απλή ανανέωση της αρχικής σελίδας του μπλογκ μου και τίποτα παραπάνω!

Good Morning! And, in case I don't see ya... Good afternoon, good evening and good night...

Πέμπτη, 23 Σεπτεμβρίου 2010

Ήλιος. (2)

Δεν μπορώ να βρω κάτι πιο ταιριαστό... Δεν το χωράει το μυαλό μου. Έτυχε να συνδυάσω κάτι που ακουγόταν όμορφα σε μια γλώσσα που κανείς δεν την μιλάει, και να 'μαστε. Μια μικρή λέξη με τέσσερα και πέντε γράμματα να σε αντιπροσωπεύει...

Εσύ. Εσύ που χωρίς να το καταλάβεις ούτε εσύ, μα ούτε κι εγώ, έχεις γίνει ό,τι πιο ιδανικό στον νου μου. Έχεις ξεπεράσει όλα μου τα πρότυπα, όλες μου τις εξιδανικεύσεις. Έχεις γίνει απαραίτητη προϋπόθεση για να πάνε καλά οι μέρες μου. Και οι στιγμές μαζί σου είναι πάντα ονειρικές.

Αν μπορούσα να κάνω μία μόνο ευχή, θα ήταν να μπορώ να διαβάσω την σκέψη σου. Ή έστω να καταλάβαινα τι κρύβει αυτό το βαθύ βλέμμα, αυτό το γλυκό χαμόγελο, αυτοί οι ευγενικοί τρόποι... Το ξέρω, όπως σου φέρονται φέρεσαι, αλλά εγώ δεν είμαι τόσο τέλεια για να αξίζω τέτοια συμπεριφορά... Δεν σε έχω ωφελήσει τόσο για να μου προσφέρεις τέτοια ευτυχία. Δεν έχω κάνει τίποτα. Και όλα είναι δικά μου... Έτσι αισθάνομαι. Κάθε φορά που βλέπω μες στα μάτια σου, νιώθω αυτό που έχει οριστεί μέσα μου ως ευτυχία. Επαναλαμβάνομαι, μα το νιώθω. Πραγματικά...

Ο μόνος λόγος που μετάνιωνα ήταν επειδή είχα βάλει ως στόχο να σταματήσω να σε βλέπω έτσι. Γιατί η υπερβολική έκθεση στον ήλιο έχει αρκετές επιπτώσεις... Έτσι λένε οι ειδικοί (;) και έτσι με συμβουλεύουν να κάνω. Η λογική μου πάει μαζί τους. Μα, υπάρχει λογική στον έρωτα; Αντιθέτως, η τρέλα πάντοτε τον συνοδεύει.
Άλλοι μου έλεγαν "Είσαι μικρή ακόμα... Έχεις όλη την ζωή σου μπροστά σου. Γι' αυτό, φρόντισε να ασχοληθείς με τα άλλα."
Και ερωτώ, μπορώ να το ελέγξω; Και να μπορούσα, δεν θέλω. Δεν μπορώ να το διανοηθώ. Είναι δυνατόν να παρατήσω κάτι, εφόσον μου χαρίζει τόσες χαρούμενες στιγμές;

Μέχρι σήμερα δεν ήμουν απόλυτα σίγουρη... Μα το κατάλαβα στην τελική. Μετά από λίγα λεπτά ασυγκράτητου γέλιου και, λίγο μετά, 40 δευτερόλεπτα δυνατής (μα πολύ δυνατής) ταχυπαλμίας, μου έγινε φανερό ότι συνεχίζω. Και είναι η δεύτερη φορά μέχρι τώρα. Σημαίνει κάτι, έτσι;
Και να μην σημαίνει, δεν με απασχολεί. Θα προσπαθήσω να το ζήσω. Και το κεφάλι μου βουίζει...

"Άρτσι!" "Θυμώνω, αλλά δεν το δείχνω. Αγαπώ, αλλά δεν το δείχνω." "Προσπαθώ να έιμαι ευγενικός, στοργικός, καλός..." "Υπάρχουν φορές που ζω για ένα μόνο πράγμα." "Άρτεμη ολέ ολέ!" "Α, σε είδα στον ύπνο μου σήμερα..." "Να έρθεις κι εσύ, αν θέλεις!" "Μην το σκέφτεσαι. Ζησ' το!" "Είσαι καλά;" "Δεν θα γυρίσετε μαζί μας;" "Μην ξεχνάς να ζήσεις την κάθε στιγμή, είναι μοναδική..." "Υπέροχο! Μόνο που οι μόνοι που θα το καταλάβουν θα είναι εσύ, εγώ και η καθηγήτρια." "Όταν μιλάει χρησιμοποιεί μια γλώσσα... εξευγενισμένη!" "Καλά, πάω πάσο...!" "Υπάρχει περίπτωση να φύγεις;" "Ευτυχώς!" "Σου έρχονται κάτι άκυρα όμως κατά καιρούς..." "Χαλάρωσε, δεν είναι απαραίτητο όλα να σημαίνουν κάτι!" "Εδώ υποκλινόμαστε..." "Άρτσι."

Τόσο περίπλοκος... Γι' αυτό και το είπα απ' την αρχή "Αυτό το κομμάτι, είναι δικό του." Εύχομαι να το ερμηνεύσω με τον τρόπο που βλέπω εκείνον. Μόνο τότε θα μείνω ικανοποιημένη. Ακούστε το, αν θέλετε... Και με σένα, θα τα πούμε τον Ιούνιο. Τότε θα είμαι πιο δυνατή, το νιώθω. Anar. ;)




(Η εκτέλεση δεν είναι καλή. :3 Ένα παραπάνω κίνητρο να υπάρξει καλύτερη!)
(^^Ψώνιο.)


Δημοσίευση Ανάρτησης.

Παρασκευή, 17 Σεπτεμβρίου 2010

No Music. And Lyrics.

When you try your best. But you don't succeed.

Αμφιβολίες, και πάλι. Παρ' όλο που από πάντα είχα ξεκαθαρίσει με τον εαυτό μου ότι έτσι είμαι, και δεν έκανα τίποτα, άλλαξα. Η επιθυμία για δράση πάντα υπήρχε. Όχι όμως και το θάρρος. Και το είχα δεχτεί.
Μα άλλαξα. Ω ναι...
Τα τελευταία δύο χρόνια έτυχε να γίνουν και η στιγμή που θα ξεπερνούσα τον εαυτό που είχα μάθει ως τώρα. Έτυχε να γίνουν και η στιγμή που θα δοκίμαζα, θα έκανα τις χαζομάρες μου, θα ήμουν υπερευαίσθητη και (κι ας μην το περίμενα ποτέ) παρορμητική.
Έτυχε να γίνουν η στιγμή της ζωής μου που θα μετάνιωνα κάθε μου λέξη.

Τώρα όμως, άλλαξα. Αλλά κάποια πράγματα παραμένουν. Και ενώ αυτά παραμένουν, θυμάμαι αυτά που είχα κάνει. Και τα θεωρώ χαζά. Και κατηγορώ το κοριτσάκι που ήμουν (;) τότε. And the tears come streaming down your face... When you lose something...you can't replace. Αναντικατάστατο. Ακόμα. Fuck... Εγώ το καθορίζω αυτό; Είμαι πεπεισμένη ότι προέρχεται απ' το μυαλό μου. Αλλά από πόσο βαθιά; Μπορώ να φτάσω εκεί μέσα; Μπορώ; Γίνεται να μου απαντήσει κάποιος..;

When you love someone, but it goes to...waste. Σπατάλη. Σπατάλη. Αυτό θέλω να πιστέψω; Αυτό μου έχουν πει πάντως... αρκετοί. Και είμαι πάλι πεπεισμένη ότι θέλουν το καλό μου. Οπότε... δεν θα τους ακούσω; Θα σταματήσω να γίνομαι αυτοκαταστροφική (κατά κάποιον τρόπο) και θα προχωρήσω οριστικά; Θα καταφέρω να κοιτάξω τον ήλιο στα μάτια; Μόνο λόγια άλλων μπορώ να χρησιμοποιήσω σε τέτοιες περιπτώσεις. Δυστυχώς. Μα μπορώ να κάνω και κάτι. Μπορώ να θυμάμαι να θυμάμαι εκείνες τις μέρες, όταν...

Όταν αγνοούσα.
Όταν υπήρξε η υποψία.
Όταν κατάλαβα.
Όταν το έμαθε η Ε. .
Όταν χοροπηδούσε.
Όταν ήμουν απλά ενθουσιασμένη.
Όταν απλά δεν άνοιγα το στόμα μου.
Όταν ήταν αλλιώς. Και το δήλωνε.

Τότε. Τώρα;
I no longer hear the music.



Υ.Γ. Δεν μου αρέσει αυτό που έγραψα. Όποιος έχει όρεξη και το νιώθει, ας με διαψεύσει, γιατί είμαι φανερά ανασφαλής με αυτά.

Τετάρτη, 15 Σεπτεμβρίου 2010

Και είπα να πρωτοτυπήσω...

Δυστυχώς για πολλούς σίγουρα (προπάντων για μένα), βαριέμαι και δεν έχω κάτι άλλο να γράψω. Tagged by: Poisonous & Dreamgirl. Ευχαριστώ που με θυμηθήκατε. :Ρ Όχι, δεν ήταν σπόντα για τους υπόλοιπους. ;)

Πράγματα που αγαπάω:

1. Μουσική-μπαγιάν. Μαζί πάνε.
2. Τον ήλιο.
3. Το όνομα Δημήτρης.
4. Το περπάτημα.
5. Το γράψιμο.
6. Το ποιοτικό χιούμορ.
7. Ορισμένα Anime... Ή πολλά; :Ρ
8. Τον πίνακα ανακοινώσεών μου.
9. Την φύση.
10. Το κουτί μου.



Ξενέρααααα!!!!!


Tagging: Σελήνη, Nameless, katerinaki, Merlin



Μπορεί να είναι κι άλλα, αυτά όμως μου βγήκαν αυθόρμητα, καληνύχτα σας. :3


Υ.Γ. Όταν δεν έχω όρεξη, δεν έχω όρεξη...

Κυριακή, 12 Σεπτεμβρίου 2010

Λίγο απ' όλα!

Αυτός θα μπορούσε να είναι ο τίτλος μιας αυτοπροσδιοριστικής ανάρτησης, παρ' όλα αυτά θα τον χρησιμοποιήσω με την κυριολεκτική του έννοια. :3 Λίγο απ' όλα  λοιπόν...

1. Χάρηκα πάρα πολύ που μιλήσαμε. Το εννοώ. Δηλαδή... μου είχες λειψει! Και το κλίμα μου έλεγε ότι δεν θες πολλά πολλά μαζί μου. Παρ' όλα αυτά ρώτησες αν θα είμαι μαζί σου φέτος... Τι κρίμα που η απάντησή μου ήταν αρνητική. Θα βρω ευκαιρία και θα βγούμε, μην σε νοιάζει!

2. Ενωμένοι; Ένα σώμα, μια ψυχή; Κύριοι του εαυτού μας;; Ωωωωχ! Όλα αυτά για μένα=πρωτοβουλία. Λυπάμαι γκάις, δεν την έχω! Είναι απ' τα πράγματα που ξέρω ότι πραγματικά δεν έχω. Θα κάνω ό,τι μπορώ... Εγώ θα απογοητευτώ στο τέλος, όχι εσείς, αλλά αυτό είναι δικό μου θέμα.

3. Τι πάει να πει δεν ξέρεις ποιοι είναι οι βασικοί;; ΟΦΕΙΛΕΙΣ να ξέρεις. Δεν χρειάζεται και να σου αποκαλύψουμε τυχόν μυστικά (;) τα οποία αφορούν γνωστούς σου. :3 Και μην τεμπελιάζεις τώραα... Είσαι απ' τους λίγους που έχω καταλάβει ότι θα μπορούσε να κάνει κάτι τέτοιο. ΠΛΙΖ ΚΑΝ' ΤΟ! Οκ, σταματάω. :3

4. Κάτι τρέχει... Οκ, πάντα κάτι τρέχει κύριος... Γιατί όμως να τα κάνεις πάντα τόσο σοβαρά; Μου την δίνει αυτό. Μου θυμίζει εμένα. Α στο καλό...

5. Δεν το πιστεύω καμιά φορά... Να σε δω στο facebook; Ειλικρινά, παραξενεύτηκα. Σοκαρίστηκα ίσως! Από την άλλη... Δικαίωμά σου δεν είναι; Λογικό δεν είναι; Ίσως να με πείραξαν οι δημοσιεύσεις απ' το Farmville... Wtf? Καλά, όχι ότι θα με πειράζει να έχω ένα άτομο παραπάνω που να ασχολείται με τα τραγουδάκια που βάζω ή να μου λέει χρόνια πολλά στα γενέθλιά μου. Να' σαι καλά, ό,τι κι αν γίνεται.

6. Ωραία, μου πήρες το λαπτοπ (σου). Γιατί δεν με άφησες να αποθηκεύσω την μελλοντική ανάρτηση; Το χειρότερο: δεν μπορώ να μάθω αν όντως δεν την αποθήκευσες. Άλλαξες τον κωδικό. -.-

7. Καταραμένα Σάντουιτς!!!!!!!

8. :)

xD
:3
O_O
^_^
...

9. Επαναλαμβάνομαι: οι ψυχολόγοι δεν κάνουν τίποτα. Μόνο ερωτήσεις. :3

10. Μπλε ξύλινη πόρτα, στριφογυριστή σκάλα που τρίζει, ψαρωτική είσοδος, υπέροχος φωταγωγός, άσπροι τοίχοι, άθλια κουζίνα, άπειρες πόρτες. That's my new home. :)

11. Ανυπότακτες καρδιές. :3

12. Θέλω να πάω σχολείο. :| Σοβαρά.

13. Κρύωσα. :|

14. Ο Heifetz είναι θεός. O Paz επίσης. Ο Ziegler επίσης. Βαριέμαι να γράψω άλλα ονόματα.

15. Κάθε μέρα κάποιος θα λείπει...

16.