Τρίτη, 21 Ιουνίου 2011

Go tell the world I'm still around...

 Ποιος χρειάζεται εξηγήσεις; Η σκέψη, από μόνη της, είναι ο χειρότερος εχθρός."Εχθρός." Δεν χρειάζεται να την στηρίζω μεταφράζοντας κάθε έλλειψη σε ανάγκη, κατηγορώντας εμένα ή οποιονδήποτε για την ύπαρξή της. Αν δεν το καταλάβατε ακόμη, βρήκα υποκατάστατο: φεύγω. Και αποφάσισα να αφήσω πίσω μου όσο λιγότερη πικρία γίνεται: λίγο τα δωράκια, λίγο οι χάρες, λίγο οι επανορθώσεις της τελευταίας στιγμής που όμως υπήρξαν αισθητές... Κάτι κατάφερα -νομίζω. Φυσικά και δεν ήταν ολική η επαναφορά. Φυσικά και υπήρξε μια ηλεκτρισμένη κατάσταση στον αέρα ή δεν υπήρξε καθόλου κατάσταση σε άλλους τομείς. Η σκέψη, εξ' άλλου, οδηγεί σχεδόν πάντα σε αναβλητικότητα. "Εχθρός." Δεν αντιστάθηκα.
Πειράζει;
Τίποτα όμως δεν έχει σημασία τώρα. Και, θέλω να πιστεύω, δεν θα έχει για αρκετές εβδομάδες ακόμα. Φεύγω, έχω και εισιτήριο και βαλίτσα και όλα. "Διακοπές", πώς το λέτε οι κοινοί θνητοί... Πάω να βρω καινούριους ανθρώπους, καινούρια πράγματα, καινούριες πλευρές των παλιών. Έχω τα μάτια να τα δω, το ξέρω.

Α, επί τη ευκαιρία... Σού έχω πει ποτέ πόσο ευγνώμων σού είμαι; Όχι. Είσαι πολύ καλύτερος από μένα σε αυτό το θέμα. Ή ίσως να έχουμε τα ίδια χάλια, ποιος ξέρει... Μπορεί ούτε εσύ να μιλάς, μα κατάφερες κάτι πολύ σημαντικότερο με το βλέμμα και το χαμόγελό σου απ' ότι κατάφερα ποτέ με λόγια. Σήμερα κοίταξα τον ήλιο στα μάτια. Μετά από αρκετό καιρό. Και ένιωσα όμορφα. Σ'ευχαριστώ. Σ'ευχαριστώ. Θα μού λείψεις, φιλαράκι...







υ.γ. Αποφάσισα να μην σπάσω την παράδοση. Ο ήλιος (α λα Τόλκιν, πάντα) είναι γένους θηλυκού. Και το όνομά του δεν αρχίζει από Δέλτα.
Είναι... ζωή.


Ano sora mo iranai no ni...

1 σχόλιο:

Creep είπε...

Όπως πάντα, άριστη δομή και σύνοψη. Λατρεύω τον τρόπο που γράφεις τόσο όσο τα γεγονότα που συμβαίνουν στην ζωή σου.

ΥΓ: Με κάνεις να θέλω να γίνω καλύτερη συγγραφέας.