Πέμπτη, 25 Νοεμβρίου 2010

Περί αλλαγών...

Το έτος 2010 (και ίσως και λίγο πιο πριν) με μία λέξη θα το χαρακτήριζα: αλλαγή.

Ξαφνικά παρατήρησα να αλλάζει η συμπεριφορά των ανθρώπων απέναντί μου. Ξαφνικά άρχισαν οι δυνατότητές μου να αυξάνονται με ανεξήγητα μεγάλο βαθμό, ξαφνικά άρχισα να απελευθερώνομαι. Ξαφνικά έγινα αυθόρμητη. Ξαφνικά, άρχισα να χαμογελάω πιο συχνά και πιο έντονα. Ξαφνικά άρχισα να εκφράζομαι πιο εύκολα. Ξαφνικά, δεν με πείραζε που δεν μπορούσα πάντα να ανταπεξέλθω στις συνθήκες.

Ξαφνικά έζησα την πρώτη μου μεγάλη απογοήτευση.

Πάλι ξαφνικά, ένιωσα την πιο μεγάλη ευτυχία.

Ξαφνικά ένιωσα τον εαυτό μου να με αποθεώνει, παρ' όλο που δεν κράτησε όσο θα έπρεπε.

Ξαφνικά, ανακάλυψα ότι υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι τους οποίους μπορώ να νιώσω. Μα και να με νιώσουν.

Ξαφνικά είδα ότι δεν υπάρχει κάποιος διαφορετικός απ' όλους τους υπόλοιπους.

Ξαφνικά απέρριψα την πεποίθηση ότι κάποιοι δεν είχαν αδυναμίες. Όχι ελαττώματα, αδυναμίες.

Ξαφνικά είδα ότι όλα όσα κάνεις σου επιστρέφονται.

Ξαφνικά το ένιωσα στο πετσί μου. Μου ήρθε η επιστροφή όλων όσων είχα κάνει, περισσότερο σε εσωτερική ικανοποίηση απ' ότι σε εκτίμηση από τρίτους.

Ξαφνικά είδα τον εαυτό μου να καθρεφτίζεται στο πρόσωπο του αδερφού μου... Άραγε κι εγώ τόσο μπερδεμένη ήμουν στην ηλικία του;

Ξαφνικά εφάρμοσα τις κρυφές μου ηγετικές ικανότητες.

Ξαφνικά κατάφερα να μειώσω την ρήξη ανάμεσα στα άτομα που κάποτε είχα θεοποιήσει: τους γονείς μου.

Ξαφνικά απέρριψα και απορρίφθηκα, αλλά βγήκε σε καλό.

Ξαφνικά έκανα επιλογές.

Ξαφνικά είδα ότι είμαι τυχερή που ο προγραμματισμός που έγινε από άλλους κατέληξε να μετατραπεί σε προσωπική φιλοδοξία.

Ξαφνικά παθιάστηκα. Με την μουσική, με την ζωή, με την αγάπη, με τον έρωτα.

Ξαφνικά άρχισα να ζητάω.

Ξαφνικά είδα ότι δεν είμαι η μόνη. Δεν είμαι η μόνη σωστή, η μόνη ηθική, η μόνη που μαθαίνει απ' τα λάθη της.

Ξαφνικά ένιωσα ότι παρ' όλο που με τα αγόρια τα πάω καλύτερα, αν δεν είχα ΤΗΝ καλύτερή μου φίλη δεν θα επιβίωνα (σ' αγαπάωωω!!!).

Ξαφνικά εκτίμησα τον εγωκεντρισμό. Γιατί κανείς δεν μπορεί να μην σκέφτεται εγωκεντρικά, όσες υποχωρήσεις κι αν κάνει. Έστω υποσυνείδητα, ΘΕΛΕΙ να κερδίσει κάτι για τον εαυτό του. Και καλά κάνει. Ίσως όταν γινόμαστε γονείς να αλλάζουν τα πράγματα... για κάποιους τουλάχιστον.

Ξαφνικά έβαλα πρόγραμμα, άσχετο αν δεν το τηρώ πιστά.

Ξαφνικά πιστεύω ότι μπορώ να πετύχω.


Σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας. :)
Σας φιλώ, Αρτ.

υ.γ. 1: Ξαφνικά είπα σε μια κομμώτρια να αυτοσχεδιάσει και μοιάζω σαν να είμαι κάποια άλλη... Χιχι!
υ.γ. 2: Be the change you wish to see in the world.
υ.γ. 3: Θα σκότωνα για να με ξαναπείς Άρτσι.-



Δημοσίευση Ανάρτησης!

5 σχόλια:

Amélie Μelon είπε...

Μπράβο Αρτάκι! Σε βλέπω πολύ ανανεωμένη, συνειδητοποιημένη και χαρούμενη!! Φιλάκια πολλάαα!

Poisonous είπε...

"Ξαφνικά είδα ότι όλα όσα κάνεις σου επιστρέφονται."
What goes around, comes around, Arty. :D

"Ξαφνικά ένιωσα ότι παρ' όλο που με τα αγόρια τα πάω καλύτερα, αν δεν είχα ΤΗΝ καλύτερή μου φίλη δεν θα επιβίωνα (σ' αγαπάωωω!!!)."
Εγώ είμαι αυτή; :$ (Α)

"υ.γ. 3: Θα σκότωνα για να με ξαναπείς Άρτσι.-"
όοοοοσο και να με παρακαλάς, ΔΕΝ ΞΕΚΟΛΛΑΩ ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΤΥ. :D
(πλακιζω οφ κορς :Ρ )

Φιλιά. :*
Ωπα, ώπα. Τι εννοείς αυτοσχεδίασε η κομμώτρια; Να ανησυχώ; :Ρ

Art. είπε...

Αμελί, Φιλιά!


Πόιζον:
1. Γιατί, υπάρχει κι άλλη; ;)
2. Θα σου 'λεγα τίποτα, αλλά έχε χάρη που έχω κέφια. :3
3. Μην ανησυχείς. Θα δεις... Δεν σου αποκαλύπτω τίποτα!

Timotei είπε...

Κι εγώ θέλω να το δω το καινούριο κούρεμα Β)

Art. είπε...

Με ενημέρωσαν απ' το κοντρόλ ότι θα διοργανωθεί συνάντηση για νούντλς. :Ρ