Πέμπτη, 22 Ιουλίου 2010

"Λοιπόν; Πήρες τις αποφάσεις σου;"

Όλως παραδόξως, ο άνθρωπος που στατιστικά με έχει κάνει να θυμώσω περισσότερες φορές από όλους με έχει επαναφέρει στην φυσική μου κατάσταση, όποτε παρεκκλίνω από αυτήν και το παίρνει είδηση. Γι' αυτό, μήπως του θύμωνα; Επειδή με εκνευρίζει το γεγονός ότι ξυπνάω για μια στιγμή, ότι αναγνωρίζω πως όντως έκανα κάτι αντίθετο από αυτό που θα ήθελα/πρέπει να γινόταν; Μπορεί... Παρ' όλα αυτά, θα προσπαθήσω να μην του ξαναθυμώσω. Έχει κι αυτός τα προβλήματά του... Δεν χρειάζεται να τον επιβαρρύνω, όση "υποχρέωση" κι ας έχει απέναντί μου...

Πήρα, λοιπόν, τις αποφάσεις μου;
Χα..χα...χαχαχα! Μα εγώ δεν σκεφτόμουν καθόλου! Ήμουν σε μια φούσκα, κοιτούσα απ' έξω μόνο κάποιες περαστικές στιγμές, στην απομακρυσμένη μου προς το παρόν καθημερινότητα. Και αυτό μόνο και μόνο επειδή η ζωή στην φούσκα μου φαίνεται ελαφρώς ανιαρή... Παρ' όλα αυτά είναι εύκολη και δεν με ενοχλεί και τόσο... Ξύπνημα το μεσημέρι, μουσική, τηλεόραση, ξάπλα.. Είμαι εγώ αυτή; Μα και βέβαια... Αφού εγώ τα έκανα όλα αυτά. Όχι κάποια άλλη. "Ένοχη, κύριε δικαστά!"

Ταξιδιάρα ψυχή... Σε αυτό το ταξίδι, δεν θα σε περιμένω! Καιρός να μπω σε μια σειρά, όχι επειδή είμαι δεσμευμένη προς άλλους ή επειδή το προστάζει κάποια κοινωνία, αλλά επειδή το θέλω εγώ και είμαι πεπεισμένη ότι θα νιώθω πολύ καλύτερα κάνοντας πιο δημιουργικά πράγματα! Αυτά που έχω μάθει τόσα χρόνια, μόνο και μόνο επειδή ασχολούμαι μαζί τους καιρό, τα θεωρούσα δεδομένα... Κι όμως, στο 'χουν πει καθαρά. "Είσαι τόσο τυχερή που κάνεις κάτι τέτοιο... Κοίτα να ασχοληθείς με αυτά, τώρα που έχεις την ευκαιρία...και τον χρόνο! Τα άλλα, τους έρωτες ας πούμε, θα τους έχεις μια ζωή. Μην βιάζεσαι καθόλου... Κάνεις κάτι μοναδικό!"
Θα ήθελα πάρα πολύ να ευχαριστήσω το άτομο που μου το είπε αυτό... Γιατί με έχει βοηθήσει ξανά, έστω και έμμεσα. Είναι απ' τα άτομα που απέκτησαν κάποιες γνώσεις μέσω της εμπειρίας και την σέβομαι, παρ' όλο που έχει κάνει αρκετά πράγματα που δεν θα έκανα στην παρούσα φάση! Να ΄ναι καλά...

Για "τα άλλα" δεν αγχώνομαι πλέον. Τι νοημα έχει άλλωστε! Ό,τι και να γίνει, δεν γίνεται να μην αλλάξει τίποτα... Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, θα "αναγκαστώ" (όχι ότι θα αναγκαστώ, απλώς θα γίνει) να συμβιβαστώ στην αλήθεια. Καιρός θα είναι... θα μπορούσα να πω. Μα, όπως είπα, δεν μ'ενδιαφέρει ποσώς ο χρόνος και ο τρόπος. Απλά ας γίνει, επειδή είναι να γίνει. Κι ας μην γίνει, επειδή δεν είναι να γίνει.
Κι όμως, κάτι θα αλλάξει τους επόμενους μήνες. Ένστικτο; Διαίσθηση; Μπαα... απλά θέλω κάτι να αλλάξει. Και θα το κάνω μόνη μου!

Everything ends. Somewhen...



Δεν υπάρχουν σχόλια: